ในอดีตมีองค์ราชันย์ทรงพระนามว่า พระโปศจี แผ่นดินของพระองค์กว้างใหญ่ไพศาลมาก 
มีประชาการมากมาย ด้วยเหตุนี้ พระองค์ทรงแบ่งเขตการปกครองเป็นท้องถิ่นเล็ก ๆ และส่ง
ขุนนางไปดูแลกทุกแห่งหน พระโปศจีราชา ทรงงานปกครองได้อย่างมีหลักการประสบความสำเร็จ และยังเป็นพุทธศาสนิกชนด้วย

     ในขณะนั้นมีปุศยาตถาคตมาเทศนาธรรมในโลกมนุษย์ พระโปศจีราชามักจะทูลเชิญองค์ตถาคต 
และเหล่าสาวกมารับการถวายในพระตำหนัก ครั้งหนึ่งในขณะที่ทำการถวายนั้น องค์ราชันย์ทรงคิดว่า
      “ดินแดนของเรามากมายขนาดนี้ ปกคลุมไปทั่วทุกแห่งหน วันนี้องค์ตถาคตสามารถแสดงธรรม
เล็ก ๆ พวกเขาไม่สามารถเห็นตถาคตที่งามสง่าได้ ทั้งยังไม่สามารถกราบไหว้สร้างบุญวาสนาได้
จะทำอย่างไรดี ถูกแล้ว เราจะต้องหาทางวาดรูปพระพุทธะ ส่งไปยังดินแดนต่าง ๆ ให้พวกเขาได้
สักการะถวาย”

     เมื่อพระโปศจีราชาทรงตัดสินพระทัยแล้ว จึงเชิญนักวาดมามากมาย ไปยังข้าง ๆ พระปศุยา
ตถาคตเพื่อดูรูปลักษณะ แต่ไม่ว่าจะวาดอย่างไรก็วาดไม่สำเร็จ สุดท้ายพระปุศยาตถาคต ลงมือ
วาดเอง ให้นักวาดทั้งหลายเลียนแบบ จึงวาดรูปออกมามากมาย ส่งไปยังประเทศเล็ก ๆ ให้ประชาชน
ได้เคารพสักการะ พระโปศจีราชาได้วาดภาพมากมาย ต่อมาจึงได้เกิดในโลกมนุษย์เป็นศากยมุนี 
เพราะว่าในอดีตได้วาดภาพมากมาย ดังนั้นชาตินี้จึงบรรลุเป็นพระพุทธะและเข้าสู่นิพพาน จึงมีองค์
ราชันย์มากมายที่สร้างเจดีย์ถวายให้บรรจุพระสารีริกธาตุ
     จากนี้จะเห็นได้ว่า การวาดรูปพระส่งให้ผู้อื่นเคารพสักการะ บุญกุศลนั้นเหลือคณานับ