นับแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน องค์ราชันย์ในประเทศอินเดียที่ทรงมีพระปรีชาสามารถยิ่งคือ พระเจ้า
อโศกมหาราช พระองค์มีราชบุตรพระองค์เดียว นามว่ากุลนาถ ทรงมีรูปโฉมหล่อเหลา คมสันยิ่งนัก
ดุจวาดบรรจงวาดลงไป ด้วยเหตุนี้จึงมีสตรีมากมายชอบเข้าใกล้พระองค์ ในขณะนั้น ในตำหนัก
มีพระสนมนางหนึ่ง นามว่า ตีสรสิถา นางพบหน้าราชบุตรครั้งเดียวก็หลงรัก มักจะคอยหาโอกาส 
ใกล้ชิดราชบุตร

     วันหนึ่ง นางสนมตีสรสิถาหาโอกาสเหมาะบอกเล่าความรู้สึกแก่ราชบุตรกุลนาถ ทั้งยังหวังว่า
ราชบุตรจะยอมรับรักนาง แต่ราชบุตรกุลนาถเป็นผู้ที่เลื่อมใสในพระพุทธศาสนา พระองค์ทรงรู้ว่า
นางสนมนี้เป็นของพระบิดา ซึ่งเปรียบเสมือนมารดา แม้ว่านางอายุยังน้อย แต่ราชบุตรผู้มีความคิดนี้
จะไม่กระทำเรื่องที่ผิดต่อหลักศีลธรรม ดังนั้นในขณะที่นางสนมแสดงความรักต่อพระองค์ ราชบุตรก็
หาได้หวั่นไหวไม่ พระองค์ไม่เพียงไม่รับรักนาง ยังกล่าวเตือนนางอีกว่ามิควรมีความคิดเช่นนี้ แต่
นางสนมผู้ลุ่มหลงในความรักไม่สมดังปรารถนาก็บังเกิดความอายความโกรธเกิดความเคียดแค้น 
จึงไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น จึงไปจ้างวานคนเลวให้ควักลูกตาของราชบุตรกุลนาถออกและฆ่าทิ้งเสีย
เมื่อทุกคนทราบข่าวนี้ ก็รู้สึกประหลาดใจมาก ราชบุตรผู้มีนิสัยดี เป็นคนที่มีมิตรสหายรักเคารพ ทำไม
จึงได้รับผลสนองอย่างโหดร้ายเช่นนี้? ด้วยเหตุนี้ทุกคนจึงมาเรียนถามกับพระภิกษุผู้มากด้วย
อภิญญารูปหนึ่ง พระภิกษุจึงตอบว่า
     “ในอดีตนานมาแล้ว ในเมืองพาราณสี มีนายพรานคนหนึ่ง เขาล่าสัตว์เพื่อยังชีพ ฤดูหนาวใน
ปีหนึ่ง เขาเข้าไปล่าสัตว์ในป่า ในที่แห่งนี้ เขาพบถ้ำแห่งหนึ่ง มีกวางดาวอาศัยอยู่มากมาย ด้วยเหตุนี้ 
ทุกวันเขาจะต้องล่ากวางดาวที่ปากถ้ำกลับบ้านวันละหนึ่งตัว เขาจะควักลูกตากวางก่อน จากนั้นค่อย
ฆ่ามัน เขาทำเช่นนี้เป็นเวลาปีกว่า กวางดาวที่น่าสงสารฝูงนี้จึงถูกล่าจนหมด ด้วยเหตุแห่งการฆ่า
เช่นนี้ ทุกชาติเขาจะถูกควักลูกตาและถูกฆ่าตาย ราชบุตรกุลนาถในปัจจุบันนี้ก็คือนายพรานใน
ตอนนั้น”

เมื่อพระภิกษุกล่าวถึงตรงนี้ ทุกคนก็ถามด้วยความสงสัยอีกว่า
     “ในเมื่อนานพรานโหดร้ายเช่นนี้ แล้วทำไมจึงสามารถเกิดในตระกูลสูงศักดิ์เป็นราชบุตรได้? ขอ
พระเถระเจ้าได้โปรดเมตตาอธิบายแก่พวกเราด้วย”
     “การที่เขาได้เกิดในราชสกุล นั่นเพราะมีครั้งหนึ่ง หลังจากที่พระกระกุจฉันทะพุทธเจ้าดับขันธ์ไป
แล้วองค์ราชันย์แห่งประเทศนั้น ต้องการที่จะแสดงความเคารพต่อพระรัตนตรัย จึงเรียกให้คนมา
แกะสลักรูปตถาคตพร้อมทั้งสร้างเจดีย์ถวาย ต่อมาภายหลังมีราชาเลอะเลือนผู้ไม่เคารพใน
พระรัตนตรัยพระองค์หนึ่งทรงทำลายพระพุทธรูปอันสง่างามนั้นเสีย ในตอนนี้ภายในประเทศ 
มีช่างแกะสลักคนหนึ่ง รู้สึกหดหู่กับการกระทำของราชาองค์นี้ ด้วยเหตุนี้จึงตั้งมหาปณิธานว่า จะซ่อมแซมพระพุทธรูปองค์นั้น

     ช่างแกะสลักผู้นี้ก็คือ อดีตชาติของราชบุตรกุลนาถ เนื่องจากบุญกุศลแห่งการซ่อมแซม
พระพุทธรูป ดังนั้น ชาตินี้จึงถือกำเนิดในราชสกุล แต่ว่าเหตุแห่งการฆ่ายังไม่สิ้นสุด ก็ยังคงต้อง
รับผลสนองแห่งกรรมนั้น

     คำพูดของพระภิกษุ ทำให้ทุกคนยิ่งเชื่อถือในกฎแห่งกรรม เมื่อมีเหตุเช่นนั้น ก็ต้องรับผลเช่นนั้น 
ก็คือใครทำคนนั้นก็รับไป ไม่มีใครรับแทนกันได้...