วันหนึ่ง พระพุทธองค์ทรงธุดงค์ไปยังเมืองพราหมณ์ ท้าวแห่งพราหมณ์รู้ว่าพระพุทธองค์มี
พุทธานุภาพมาก สามารถทำให้คนจำนวนมากมหาศาลซาบซึ้งยอมรับคำสอนของพระพุทธองค์
ไว้ได้
      ด้วยเหตุนี้ จึงบังเกิดจิตระแวง และมีคำบัญชาให้กั้นเขตแดน หากผู้ใดบริจาคอาหารแก่
พระพุทธองค์ ฟังพระพุทธองค์เทศนาธรรม จะถูกปรับห้าตำลึง
      พระพุทธองค์เสด็จเข้ามาถึงในเมือง และบิณฑบาติเพื่อให้ประชาชนได้มีโอกาสสร้างเนื้อนาบุญ
หลุดพ้นจากทะเลทุกข์ ประชาชนกลัวคำสั่งที่เข้มงวดนี้ พอเห็นพระพุทธองค์เสด็จมา ก็รีบ ๆ ปิดประตู
บ้าน ไม่กล้าถวายภัตตาหารแด่พระพุทธองค์ พระพุทธองค์เสด็จไปจนรอบเมือง ก็ไม่มีผู้ใดสนใจ
จึงคิดที่จะถือบาตรเปล่าออกนอกเมืองไป
      มีคนรับใช้คนหนึ่ง อยากจะบริจาคแด่พระพุทธองค์และเหล่าพระภิกษุมาก แต่ว่านางยากจนมาก
ไม่มีอะไรสักอย่าง ด้วยเหตุนี้จึงไม่สามารถทำตามความตั้งใจของตนเองได้ วันนี้หล่อนถือชาม
น้ำข้าวบูด กำลังเอาออกไปเททิ้งนอกบ้าน เห็นบาตรของพระพุทธองค์นั้นว่างเปล่าก็บังเกิดจิต
ศรัทธาบริสุทธิ์ คิดจะนำไปถวายพระพุทธองค์ แต่นางไม่กล้าจะให้ตรงๆ จึงพูดว่า
      “ของนี้ไม่เอาแล้ว ใครจะเอาก็ให้คนนั้นไป”
พระพุทธองค์เข้าใจความหมายของนาง จึงรับการบริจาคจากนาง ทั้งยังยกย่องว่า
      “ใจบริสุทธิ์ของหญิงยากจน สิ่งที่ได้บริจาคมา จะส่งผลให้ได้เสวยผลบุญในเทวโลกนาน
สิบห้ากัปป์ เมื่อเสวยผลบุญหมดสิ้น ก็ไม่ตกสู่ทุคติ ทั้งยังได้กายเป็นชาย ออกบวชศึกษาธรรม
บรรลุอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ”

ขณะที่พระพุทธองค์ทรงตรัสคำพูดประโยคนี้ บังเอิญข้าง ๆ มีพราหมณ์คนหนึ่ง เข้าใจว่านำเอา
น้ำข้าวบูดบริจาค ก็สามารถได้รับวาสนาที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ได้ พระพุทธองค์นั้นพูดจาเหลวไหล
เจตนาจะหลอกคน จึงถามพระพุทธองค์ พระพุทธองค์ต้องการไขข้อสงสัย จึงสำแดงรูปวดีของ
พระองค์ พระชิวหาของพระองค์สามารถยื่นออกมาแตะถึงพระพักตร์ได้ แล้วทรงตรัสกับพราหมณ์ว่า
      “ท่านเคยอ่านในพระสูตรหรือไม่ว่า คนที่มีลิ้นยาวเช่นเรา มีหรือจะพูดจาโกหกหลอกลวง?”
      “ลิ้นยาวเช่นนี้ ย่อมจะไม่พูดจาหลอกลวงเหลวไหล ข้าหารู้ไม่ว่า การบริจาคเพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ
นี้สามารถได้รับผลบุญวาสนาที่ยิ่งใหญ่”
      “ท่านเคยเห็นร่มเงาของต้นโกวิหารที่ปกแผ่ร่มเงาครอบคลุมรถสินค้าได้ ๕๐๐ คนหรือไม่?
เงาของต้นไม้ต้นหนึ่งที่ให้ร่มเงาแก่รถสินค้าจำนวนห้าร้อยได้นั้นมิใช่เรื่องเล็ก ๆ เลย”
      “ข้าเคยเห็นและเป็นเช่นนั้นจริง”
      “เมล็ดพันธุ์ของต้นไม้นี้ ขนาดเท่าใดท่านรู้หรือไม่?”
      “ขนาดหนึ่งในสามของเมล็ดพันธุ์กะหล่ำปลี”
      “มีใครเชื่อเรื่องจริงนี้บ้าง?”
      “พวกเราเห็นมากับตาตัวเอง”
      “เราก็เช่นกัน สตรีนางนี้สามารถได้รับผลตอบสนองยิ่งใหญ่ ก็เพราะวาสนาบารมีแห่ง
พระพุทธองค์ที่ดีงามนั่นเอง” พระพุทธองค์ทรงตรัสแก่พราหมณ์ด้วยความเมตตา

      หลังจากที่พราหมณ์ ได้ฟังแล้ว จึงเข้าใจเรื่องราวที่ผ่านมา เขาขอบคุณพระพุทธองค์ที่ทรง
อธิบายให้ฟังใช้อวัยวะทั้งห้าก้มลงหมอบกราบสำนึกผิดต่อพระพุทธองค์ พระพุทธองค์ทรงแสดง
ธรรม แก่เขา ยิ่งทำให้เขาเกิดความศรัทธาเปลี่ยนนิกายหันมาศึกษาพุทธศาสนา
      หลังจากที่พราหมณ์เปลี่ยนนิกายแล้ว ก็นำพาพราหมณ์อื่น ๆ จำนวนมากมายมาบริจาคเงิน
ทองหรือทูลเชิญพระพุทธองค์ได้รับการถวายภัตตาหารที่บ้าน ท้าวแห่งพราหมณ์ก็ซาบซึ้งใจมาก
พระองค์และประชาชนพากันหันมานับถือพุทธธรรมทุกคนในเมืองต่างพากันบังเกิดจิตแห่งธรรม
อันบริสุทธิ์...