ในเมืองไวศาลี มีเศรษฐีวิมลกีรติคนหนึ่ง วันหนึ่ง เขาวิ่งไปทูลต่อพระพุทธองค์ ด้วยความตระหนก
ตกใจมากว่า
     “ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ประชาชนในประเทศของข้า โชคไม่ดีประสบกับโรคร้ายแรง 
นายแพทย์ที่มีชื่อเสียงอย่างชีวกก็หาวิธีการต่าง ๆ แล้วแต่ก็ไม่สามารถช่วยเหลือได้ ด้วยเหตุนี้ 
ประชาชนเป็นทุกข์อย่างยิ่ง คนป่วยหน้าเหลือร่างกายผอมแห้ง คนที่ตายก็ตายอย่างทรมาน หวังว่า
พระพุทธองค์ทรงโปรดเมตตาช่วยเหลือผู้ป่วยทุกข์ยากด้วยช่วยให้เขาทั้งหลายปลอดภัย”
ท่านเศรษฐีพูดไปก็ร้องไห้ไป ด้วยเหตุนี้พระพุทธองค์ทรงปลอบโยนว่า
     “ท่านเศรษฐี ท่านไม่ต้องเสียใจ เราย่อมมีวิธีการช่วยเหลือผู้ป่วยทุกข์ยาก ท่านทราบสาเหตุของ
การเจ็บป่วยครั้งนี้หรือไม่?”
     “ไม่ทราบ” เศรษฐีตอบ “อาจจะเป็นเพราะการกินอาหารของพวกเขาไม่ถูกต้อง หรือว่ากินของ
ที่มีพิษเข้าไป”
     “ท่านเศรษฐี หากเป็นโรคทางร่างกาย ใช้โอสถมารักษาก็จะหาย แต่ว่า โรคเวรกรรมติดตัว ไม่ว่า
จะใช้หมอเทวดา โอสถทิพย์ ก็ไม่สามารถรักษาให้หายได้ บัดนี้พวกเขาเป็นโรคหนี้เวรกรรม โอสถ
เพียงเล็กน้อยจะสามารถรักษาได้อย่างไรกัน?”
     “ใช่! ใช่แล้ว” ท่านเศรษฐีก้มกราบว่า “ดังนั้นของพระองค์โปรดทรงช่วยเหลือด้วยเถิด”
พระพุทธองค์ทรงตรัสบอกท่านเศรษฐีว่า
     “ในทางทิศตะวันตกห่างจากนี้ไม่ไกลมีพระพุทธองค์หนึ่งนามว่า พระอมิตภะ พระองค์มี
พระโพธิสัตว์สองพระองค์องค์หนึ่งนามว่า พระอวโลกิเตศวร อีกองค์หนึ่งนามว่า พระมหา
สถามปราปต ทรงมีความกรุณาฉุดช่วยผู้ทุกข์ยาก พวกท่านสมควรที่จะมีใจสำนึกผิดและมี
ความเคารพนับถือ ไปกราบนิมนต์ให้พระพุทธเจ้านี้และโพธิสัตว์ทั้งสองพระองค์ช่วยเหลือ”

     เมื่อทรงตรัสจบ ในแสงรัศมีแห่งพระพุทธองค์ ก็ปรากฏพระอมิตภะและพระโพธิสัตว์ทั้งสอง
ในทางดินแดนปัจฉิม พระพุทธองค์ทรงใช้แรงอภิญญา ส่องแสงไปทั่วเมืองไวศาลี แสงส่องสะท้อน
เป็นสีทอง 
     ในตอนนี้ผู้คนในเมืองไวศาลีต่างตื่นเต้นดีใจมาก รีบเตรียมน้ำบริสุทธิ์เพื่อรอรับน้ำมหามนต์แห่ง
พระอวโลกิเตศวรที่โปรยปราย ประชาชนชาวไวศาลีต่างตื้นตันใจก้มลงกราบไหว้ และดื่มน้ำ
พุทธมนต์จากพระโพธิสัตว์ โรคภัยไข้เจ็บก็หายเป็นปลิดทิ้ง ชาวเมืองไวศาลีดีใจกระโดดโลดเต้น

     ในตอนนี้พระอวโลกิเตศวรกล่าวว่า
     “พวกท่านพึงตั้งใจสวดท่องนโมพุทธัง นโมธรรมมัง นโมสังฆัง นโมอวโลกิเตศวรมหาสัตว์ 
จึงจะได้รับการฉุดช่วยจากเหล่าพระพุทธะพระโพธิสัตว์”
     เมื่อกล่าวจบก็หันไปกล่าวต่อพระพุทธองค์ว่า
    “บัดนี้เราสมควรที่จะมาประกาศแก่เหล่าพุทธะทั่วทศทิศถึงมนต์คาถาที่จะช่วยเหลือคุ้มครอง
เวไนย์ทั้งปวง ผู้ที่สามารถสวดท่องได้ย่อมจะพ้นจากความหวั่นกลัว และภัยคมหอกไม่สามารถ 
ทำอันตรายใด ๆ ได้”

     ด้วยเหตุนี้ ชาวเมืองไวศาลีต่างมีสุขภาพแข็งแรงฟื้นคืนมาและอยู่เย็นเป็นสุข  นับแต่นั้นมาต่าง
ก็น้อมปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธองค์ ทุกครอบครัวก็กลายเป็นครอบครัวอมิตภะ เป็นประเทศ
ที่ทุกครอบครัวมีอวโลกิเตศวร....