ขณะที่พระพุทธองค์ยังทรงมีพระชนม์ชีพอยู่นั้น มีองค์ราชันย์ห้าพระองค์ ซึ่งเป็นมิตรประเทศกัน
มักจะมีสัมพันธมิตรทางการฑูตต่อกัน ในห้าประเทศนี้องค์ราชันย์ผู้ยิ่งใหญ่และมีคุณธรรมที่สุดคือ
วิศวราชา วันหนึ่งขณะที่องค์ราชันย์ทั้งห้ากำลังปรึกษาหารือกัน วิศวราชาทรงตรัสถามต่อองค์
ราชันย์ทั้งสี่ว่า
    “ในชีวิตของพวกท่าน คิดว่าอะไรเป็นความสุขที่สุด?”
    “เราท่องเที่ยวเล่นอยู่ในสวนดอกไม้ที่เต็มไปด้วยพฤกษานานาพันธุ์ รู้สึกว่ามีความสุขที่สุด”
องค์ราชันย์องค์ที่หนึ่งตอบ
    “ยามที่เราสวมมงกุฏขี่ม้าขาว หรือยามที่เราอยู่ในท้องพระโรงอันรโหฐานสวยงาม มีเหล่าขุนนาง
ฝ่ายอักษรฝ่ายการรบและประชาชนโห่ร้องทรงพระเจริญ รู้สึกมีความสุขที่สุด” องค์ราชันย์องค์ที่สอง
ตอบ
    “ยามที่เราได้สาวงามเอวเล็กเอวบางมีใบหน้าสวยงาม อรชนอ้อนแอ้นและมีราชบุตรที่
เฉลียวฉลาดมีไหวพริบเป็นความสุขที่สุด” องค์ราชันย์องค์ที่สามตอบ
    “เรารู้สึกว่าสามารถใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับพระบิดาพระมารดาได้อย่างยาวนาน ได้อยู่กับภรรยา ลูก
และญาติมิตร มีอาภรณ์ที่สวยงามไว้สวมใส่ ได้กินอาหารเสิศรสเป็นความสุขที่สุด” องค์ราชันย์องค์ที่สี่ตอบ

    เมื่อเวียนมาถึงวิศวราชา พระองค์ทรงตรัสว่า 
    “พวกท่านกล่าวได้ไม่เลว สิ่งเหล่านั้น ย่อมจะทำให้มีความสุขอย่างแน่นอน แต่ความสุขนั้น
ไม่ยั่งยืน เราจะต้องไม่เกิด ไม่ทุกข์ ไม่กลัดกลุ้ม ไม่หนาวเหน็บ ไม่ร้อน ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นความสุข
ที่แท้จริงชั่วกาลนาน”
องค์ราชันย์ทั้งสี่ได้ยินเช่นนั้นก็ทรงถามอย่างแปลกพระทัยว่า
    “ทำไม่ท่านจึงมีความสุขแบบนี้? จะมีที่ไหน? โปรดชี้แนะพวกเราด้วย”
    “ได้! เราจะบอกทุกท่าน บัดนี้พระพุทธองค์ทรงประทับ ณ เชตวันวรวิหารเทศนาธรรมในเรื่อง
เหล่านี้”
    องค์ราชันย์ทั้งห้าจึงรีบมายังเชตวันวรวิหาร กราบสักการะพระพุทธองค์ ขอคำแนะนำ 
พระพุทธองค์ทรงเมตตาตรัสต่อองค์ราชันย์ทั้งห้าว่า
    “องค์ราชันย์ทั้งห้า มนุษย์คือผู้โง่เขลา ไม่มีสัมมาปัญญา ดังนั้นจึงหลงรักในความสุขชั่วคราว
ที่อยู่ตรงหน้า โดยไม่รู้ว่าได้แฝงเร้นไว้ซึ่งบาปภัยมากมาย ต้องการจะแสวงหาความสุขที่ชั่วกาลนาน 
ในความสุขนั้นไม่มีบาปภัยนั่นจำเป็นต้องบำเพ็ญสัทธรรม”    พระพุทธองค์ทรงสอนถึงวิธีการศึกการศึกษาสัทธรรมมากมาย หลังจากที่องค์ราชันย์ทั้งห้าได้ฟัง
แล้ว ก็กระจ่างว่าในโลกนี้เต็มไปด้วยความเสื่อมทั้งห้า ไม่สามารถแสวงหาความสุขได้ หวังว่าจะ
สามารถหลุดพ้นชั่วกาลนานและพบความสุขนิรันดร์ มีเพียงการศึกษาบำเพ็ญธรรม มีใจมุ่งมั่น
แสวงหาสุขาวดี ด้วยเหตุนี้การปกครองโดยคุณธรรม จะสามารถแปรเปลี่ยนประชาชนได้
    นับแต่นี้ไปน้อมปฏิบัติตามพุทธธรรม ทุกคนก็จะอยู่อย่างสงบสุข.