第八冊  133頁

現在社會上有一些人生活過得十分艱難辛
苦,心中就認為不公平!他怨歎世間怎麼有
的人要金錢有金錢、要愛情有愛情、要事業
有事業、要大樓有大樓、要官位有官位,
我怎麼什麼都要不到?別人的福報到底是從
那裡來的呢?

當然,福報其來有自,別人的福報必定是有
福報的來源!有的人,從小就勤勞節儉,
所以福報便跟著而來;有的人,他歡喜跟人
結緣,所以因緣要回饋他,他就順利了。

福報有福報的來處!福報不是偷來的,福報
不是搶來的,福報不是妄想就有,福報更不
是怨恨就可以獲得;﹁一分耕耘,一分收穫
﹂,福報從哪裡來?由此也就可想而知了。

你有播撒福報的種子嗎?田地裡如果沒有播
種,如何能開花結果呢?你對有利大眾的公
益善事,都積極參與了嗎?如果你沒有參
與,怎麼會有你的一份福報呢?

︽人間福報︾你有看嗎?當中有多少致富的
方法,你不了解,你怎麼會有福報呢?﹁廣
結善緣﹂你實踐了嗎?有了善緣,好運就會
隨之而來,你沒有結緣,怎麼會有福報呢?

有一位沙彌,跟隨一位有神通的禪師學道。
有一天,禪師發現這個沙彌徒弟只剩下七天
的壽命,心有不忍,就藉故讓沙彌回家探望
父母。七天後,沙彌安然回到寺裡,師父一
見,極為訝異,就試探的問道:﹁你在回家
的七天當中,有沒有做過什麼事?﹂沙彌天
真的回想一下,告訴師父:﹁在回家的途
中,經過一個水塘,發現一堆螞蟻被困在水
中,我靈機一動,就放了一片樹葉,幫助螞
蟻從水塘裡逃生。﹂

師父一聽,知道本來夭壽的沙彌,就因為這
一念慈悲救了螞蟻,因此延長了自己的壽命。

一個人的福報有多少,是可以由自己決定
的!一念的善心,可以消除很多的罪業;
一念的慈悲,能夠增加很多的功德。有的人
因為﹁拾金不昧﹂而獲得福報,有的人因為
﹁不貪不義之財﹂有了善緣,有的人因為﹁
救苦救難﹂而消災免難,有的人因為布施明
燈因此全家團圓,甚至﹁貧女一燈﹂,藉此
因緣遇到大富長者,所以福報就來了。

不必羨慕別人的福報比我大,也不必研究別
人的福報從哪裡來?但看自己怎麼做,福報
就會從哪裡來!


《人間福報》二○○二年三月三日

คนบางคนในสังคมสมัยนี้  มีชีวิตที่ลำบาก 
ยากจนข้นแค้น จึงเกิดความรู้สึกว่าไม่เป็นธรรม
เขานึกโทษสังคมว่าทำไมคนบางคนอยากได้
เงินมีเงิน อยากได้ทองมีทอง อยากได้ความรัก
มีความรัก อยากได้ธุรกิจ อยากได้บ้านหลังใหญ่
อยากได้ตำแหน่งหน้าที่  สามารถได้ทุกอย่าง
สมดังใจหมาย แต่ทำไมตนเองจึงไม่ได้อะไร
สักอย่าง คนอื่นได้ผลบุญตอบสนองมาจากที่
ใดกัน เรื่องผลบุญย่อมมีที่มาของมัน ซึ่งผลบุญ
ของแต่ละคนก็มีเหตุที่มาของแต่ละคน เช่นคน
บางคนอาจขยันทำงานเก็บออมตั้งแต่เล็ก บุญ
ย่อมตอบสนองเขาในกาลต่อมา  คนบางคน
ชอบผูกมิตรสัมพันธ์ บุญวาสนาจึงส่งตรงถึง
เขาอย่างสะดวก ผลบุญย่อมมีแหล่งที่มา
ผลบุญไม่ใช่ขโมยมา  ไม่ใช่แย่งชิงมา ไม่ใช่
เพ้อฝันแล้วจะได้ และก็ไม่ใช่ได้มาด้วยความ
โกรธแค้น

ภาษิตที่ว่า"การเก็บเล็กผสมน้อย  หว่านพืช
ย่อมได้ผลตอบแทน" เป็นคำตอบที่ชัดเจนว่า
ผลบุญตอบสนองมาจากที่ใด คุณได้หว่าน
เมล็ดพันธ์แห่งบุญกุศลไว้บ้างหรือเปล่า ที่นา
ที่ไม่ได้หว่านเมล็ดพันธ์ จะเกิดดอกออกผล
ได้อย่างไร คุณเคยกระตือรือร้นเข้าร่วมงาน
บุญงานกุศลที่เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวมบ้าง
หรือเปล่า ถ้าไม่เคย แล้วคุณจะเรียกหาผลบุญ
ตอบสนองได้จากที่ใด หนังสือการกุศล คุณเคย
อ่านบ้างไหม ข้างในมีข่าวที่เป็นหนทางไป นำไป
สู่บุญกุศลมากมาย  ถ้าคุณไม่เข้าใจไม่เคยสร้าง  
แล้วคุณจะมีผลบุญตอบสนองได้อย่างไร

มีสามเณรรูปหนึ่ง   ติดตามพระอาจารย์ผู้มี
อภิญญาเพื่อศึกษาปฏิบัติธรรม อยู่มาวันหนึ่ง   พระอาจารย์พบว่าสามเณรรูปนี้จะมีชีวิตอยู่ต่อไป
ได้อีก ๗ วันเท่านั้น  ในใจรู้สึกเมตตาสงสารจึง
ออกปากอนุญาตให้สามเณรน้อยกลับไปเยี่ยม
พ่อแม่ที่บ้าน ๗ วันให้หลัง สามเณรน้อยเดินทาง
กลับวัดตามปกติ อาจารย์เห็นเข้ารู้สึกอัศจรรย์ใจ
มาก จึงได้ถามเณรน้อยว่า  "ในระหว่าง ๗ วัน
ที่เจ้ากลับบ้านได้ทำอะไรบ้างไปหรือเปล่า" 
สามเณรได้นิ่งคิดนิดหนึ่งแล้วจึงตอบอาจารย์
อย่างนอบน้อมว่า "ระหว่างเดินทางกลับบ้าน  
ได้ผ่านหนองน้ำแห่งหนึ่ง เห็นฝูงมดถูกน้ำ
ล้อมไว้ไปไหนไม่ได้  ข้าฯเกิดความสงสาร
จึงเอาใบไม้วางลงไป  ช่วยให้มดเหล่านั้นได้
รอดตายจากหนองน้ำนั้น"

เมื่ออาจารย์ได้ฟังดังนั้น จึงรู้ว่าสามเณรที่ชะตา
กำลังจะถึงคาด แต่เนื่องจากความเมตตากรุณา
ช่วยชีวิตมดไว้ ด้วยบุญกุศลนี้จึงช่วยยืดชีวิต
ของเขาออกไป แต่ละคนจะมีบุญกุศลตอบสนอง
มากน้อยเพียงใด  สามารถกำหนดได้ด้วยตนเอง
ด้วยความคิดที่เป็นกุศล  สามารถขจัดเคราะห์
กรรมได้ไม่น้อย จิตที่เมตตากรุณา สามารถเพิ่ม
บุญกุศลได้มากมาย  คนบางคนเนื่องจาก 
"เก็บเงินทองที่คนอื่นทำตก  โดยไม่ละโมบ
มาเป็นของตัว" จึงได้รับผลบุญตอบสนอง   
คนบางคนเพราะ "ไม่ละโมบในเงินทองที่ไม่
สุจริต" จึงมีเหตุปัจจัยที่เป็นกุศล คนบางคน
เพราะ "ช่วยเหลือคนตกทุกข์ได้ยาก" จึงได้
พ้นภัยคนบางคนเพราะได้ สร้างโคมไฟส่อง
สว่างเป็นทาน ครอบครัวจึงอยู่เย็นเป็นสุข
พร้อมหน้า  เป็นต้น

เหล่านี้คือที่มาที่ไปของผลบุญกุศลที่ตอบสนอง
อย่าไปคิดอิจฉาว่าผลบุญของคนอื่นมากกว่าเรา
และก็ไม่ต้องไปคิดวิเคราะห์ว่าผลบุญของคนอื่น
ได้มาอย่างไร แต่ให้สำรวจตนเองว่าได้ทำอะไร
ไปบ้าง  ผลบุญก็จะมาจากทางนั้นแน่นอน