第三冊  291頁

﹁良田萬頃,日食幾何?大廈千間,睡眠幾
尺?﹂你有想過嗎?這一生當中,你究竟﹁
擁有﹂多少?又﹁享有﹂多少呢?

在時間上,即使你﹁擁有﹂人生百歲,但是
你可曾﹁享有﹂幾時的清閒?誠如西班牙國
王拉曼三世︵Abderram n III︶在位五十年,
:﹁我這一生,真正屬於自己幸福清閒的日
子,只有十四天!﹂在空間上,你﹁擁有﹂
華屋美廈千萬間,但是你可曾﹁享有﹂多少
個清酣無夢的睡眠?在人間裡,你﹁擁有﹂
家人,家人是你的嗎?你﹁擁有﹂許多事
業,那些事業都能靠得住嗎?

世間上,你所﹁擁有﹂的,不一定都能為你
所﹁享有﹂;不是你所﹁擁有﹂的,也並不
代表你就不能﹁享有﹂它!

我,高樓大廈一間也沒有,但是,你大廈的
騎樓下,我可以暫時躲避風雨啊!你花園裡
的花草樹木,我在遠處看它一眼,欣賞它一
下,總可以吧!                             

儘管你﹁擁有﹂一個鄉鎮、一個縣市、一個
都市;但是我可以﹁享受﹂清風明月,我也
可以看日月星辰。我可以周遊世界,我可以
關心地球,我可以把所有的人類都看成是我
的兄弟姊妹;我﹁享有﹂宇宙虛空,比你﹁
擁有﹂一家、一鄉、一市,還要更大、更
多、更廣。

你是大富翁,你有億萬家財,你去建電影
院、建圖書館、建公園;我是市井小民,
我是薪水階級,但是我可以看電影、看書,
可以到公園去散步。我不要﹁占有﹂,也不
要﹁擁有﹂,但我可以有無邊的﹁享有﹂。

你﹁擁有﹂多少,我不嫉妒你、不破壞你,
反而讚美你、幫助你、祝福你,讓你也能﹁
享受﹂我的好心、好意、好的祝福呀!

高速公路不是我的,但我可以開車馳騁其
上;飛機天空也不是我的,但我可以花少許
的錢,也能翱翔在天空裡呀!

想一想,我本來只是孤獨一個人,孑然一身
的來到這個世間,忽然之間,我擁有了父
母、兄弟姊妹、老師、朋友、國家社會,
甚至宇宙虛空,大地山河。我不但﹁擁有﹂
這許多,更﹁享有﹂他們所給我的方便;
我享受了世間給我的這麼多好因好緣,
因此,我怎麼能不感謝、祝福那許多﹁擁有
﹂的人呢?


《人間福報》二○○○年十二月二十三日


"มีที่นาหมื่นไร่   แต่วันหนึ่งกินข้าวได้เท่าใด  
มีห้องหับนับพัน แต่พื้นที่ใช้หลับนอนเพียงไม่
กี่ศอก"  ท่านเคยคิดถึงบ้างหรือเปล่า ในชีวิตนี้ 
ท่านมีสิทธิครอบครองจริงๆเท่าใด และมีสิทธิ
ได้ใช้จริงๆเท่าใด
       
ด้านกาลเวลา   แม้ว่าท่านมีสิทธิที่จะมีอายุได้
ถึงร้อยปี  แต่ท่านเคย มีเวลาว่างสบายๆ เป็น
ของตัวเองสักเท่าใด    ดังที่กษัตริย์สเปน
พระเจ้า Abderram ที่ ๓ ซึ่งทรงครองราชย์เป็น
เวลา ๕๐ ปี  เมื่อทรงสละราชสมบัติ ทรงตรัส
ด้วยความสะเทือนใจสุดประมาณว่า "ชีวิต
ข้าพเจ้า วันเวลาที่สุขสบาย ที่เป็นของข้าพเจ้า
จริงๆ มีเพียง ๑๔ วันเท่านั้น" แม้ว่าท่านจะ มี
บ้านช่องใหญ่โตหรูหรา  ห้องหับนับพัน แต่
ท่านเคยหลับอย่างเป็นสุขโดยไม่ฝันเลยบ้าง
ไหม?  ท่าน มี ครอบครัว แต่คนในครอบครัว
เป็นของท่านหรือเปล่า  ท่าน มี ธุรกิจมากมาย
ธุรกิจเหล่านั้นพึ่งได้บ้างไหม?
       
ในโลกนี้  สิ่งที่ท่านมีสิทธิครอบครอง ไม่แน่ว่า
ท่านจะมีสิทธิได้ใช้ สิ่งที่ท่านมีสิทธิครอบครอง
ก็ไม่ได้หมายความว่าท่านจะไม่มีสิทธิได้ใช้มัน
       
ข้าพเจ้า  ไม่มีตึกใหญ่โตสักหลัง  แต่หลังคา
กันสาดหน้าตึกของท่าน ข้าพเจ้าสามารถใช้
ยืนหลบฝนชั่วคราวได้ ไม้ดอกในสวนดอกไม้
ของท่าน ข้าพเจ้าขอมองจากริมรั้วเข้าไป 
ชื่นชมมันสักนิด  น่าจะได้นะ
       
แม้ว่าท่านจะมีสิทธิครอบครองหมู่บ้านสักแห่ง  
อำเภอสักแห่ง เมืองสักแห่ง   แต่ข้าพเจ้า
สามารถ มีความสุข ภายใต้สายลมเย็น ชื่นชม
พระจันทร์แจ่ม  ดวงดาวพราวระยิบบนท้องฟ้า
ข้าพเจ้าสามารถท่องไปทั่วโลก ใส่ใจโลกใบนี้
ถือมวลมนุษยชาติเป็นญาติพี่น้อง ข้าพเจ้า
มีสิทธิได้ใช้ความว่างเปล่าของจักรวาล   มัน
ทั้งใหญ่กว่า กว้างกว่า มากกว่า เมื่อเทียบกับ
หมู่บ้าน อำเภอ หรือเมืองที่ท่านมีครอบครอง
       
ท่านคือมหาเศรษฐี  มีทรัพย์สมบัตินับแสนล้าน
ท่านสร้างโรงภาพยนตร์ ห้องสมุด  สวน
สาธารณะ  ข้าเพเจ้าเป็นชาวบ้านคนหนึ่ง
เป็นคนทำงานกินเงินเดือน  แต่ก็สามารถดูหนัง  
อ่านหนังสือ ไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะได้  
ข้าพเจ้าไม่ต้อง ยึดครอง และไม่ต้องครอบครอง
แต่ข้าพเจ้ามีสิทธิได้ใช้อย่างไม่มีจำกัด
       
ท่านมีสิทธิครอบครองอยู่มากมาย  ข้าพเจ้า
ไม่อิจฉาท่าน ไม่ทำร้ายท่าน ในทางตรงกันข้าม 
ข้าพเจ้าชื่นชมท่าน  ช่วยเหลือท่าน  อวยพรท่าน
ให้ท่านได้รับความจริงใจ  ความปรารถนาดี 
คำอวยพรจากข้าพเจ้าด้วยเช่นกัน
       
ถนนบนทางด่วนไม่ใช่ของข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้า
สามารถขับรถบนทางด่วนได้ เครื่องบินที่บิน
อยู่บนท้องฟ้าก็ไม่ใช่ของข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้า
สามารถจ่ายสตางค์แล้วขึ้นไปนั่งบินโฉบเฉี่ยว
บนท้องฟ้าได้เช่นกัน
       
คิดๆดูแล้ว ความจริงข้าพเจ้ามีเพียงตัวคนเดียว
มาบนโลกนี้อย่างเดี่ยวโดด  แต่แล้วทันใดนั้น   
ข้าพเจ้าก็มีพ่อแม่ มีพี่น้อง  มีครูอาจารย์  
มีมิตรสหาย  ประเทศชาติสังคม ไปจนกระทั่ง
ความว่างเปล่าของจักรวาล  ผืนแผ่นดิน  ภูเขา 
แม่น้ำ ข้าพเจ้าไม่เพียงมีสิ่งต่างๆมากมายเหล่านี้
ยังมีสิทธิได้รับความสะดวกที่พวกเขาเปิดโอกาส
ให้ ข้าพเจ้าได้รับบุญวาสนามากมายที่สังคม
หยิบยื่นให้   ดังนั้นข้าพเจ้าจะไม่รู้สึกขอบคุณ
อำนวยอวยพรคนที่มีสิทธิครอบครองเหล่านั้น
ได้อย่างไร