กังสดาลที่แขวนอยู่มุมหนึ่งของชายคาบ้าน ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งยามต้องลม ดูเหมือนทั้งเนื้อ
ทั้งตัวของกังสดาลเต็มไปด้วยปาก แขวนอยู่กลางอากาศ พอลมพัดมากระทบ มันก็ส่งเสียงดัง 
เหมือนกำลังแสดงธรรมให้เราฟัง 
            ดังคำที่ว่า "เสียงธารน้ำคือเสียงคนจำนรรจา ป่าเขาไม่ไร้กายบริสุทธิ์"

            ถ้าคุณเข้าใจ คุณจะรับรู้ได้ว่า สายลมที่พัดต้นสนสายน้ำที่ไหลเอื่อย พวกมันกำลังแสดง
ธรรมให้เราฟังนั่นเอง
            เสียงนก เสียงแมลงร่ำร้อง เสียงแตรรถยนต์ เสียงระฆังกังสดาล ถ้าคุณเข้าถึง ฟังเป็น 
เข้าใจฟัง คุณจะรู้ว่ามันมีความหมายลึกซึ้งนัก..
            อาจารย์เซน มักกล่าวว่า "มหัศจรรย์ มหัศจรรย์ ไม่น่าเชื่อ สิ่งไม่มีชีวิตแสดงธรรม"

            เราอย่าคิดแต่ว่าผู้รู้ธรรมเท่านั้นจึงจะแสดงธรรมเป็น เวลาฆ่าหมู เมื่อหมูร้องคร่ำครวญ
น่าเวทนายิ่งนัก ฟังแล้วชวนให้อกสั่นขวัญผวา ทารกน้อยที่แผดเสียงร้องอุแว้ๆ คุณฟังแล้วไม่รู้สึก
เดือดเนื้อร้อนใจเลยหรือ ดอกไม้ในสวนที่เบ่งบานแล้วร่วงโรย มันเป็นภาพที่ชวนให้เราตระหนัก
ถึงการพัฒนา และความเสื่อม ความเป็นอนิจจังของโลกอีกหรือ?

            การแสดงธรรมของสิ่งไม่มีชีวิต เหมือนกังสดาลต้องลม มันสนทนากับเราเรื่องปัญญา
บารมีอยู่ทุกวัน
            ในช่วงวัยเด็กของพระภิกษุญี่ปุ่นท่านอิกคิวซัง ครั้งหนึ่งบังเอิญทำถ้วยน้ำชาที่อาจารย์
ท่านรักมากแตกเสียหาย จึงเอ่ยถามอาจารย์ท่านว่า "ทำไมคนต้องตาย" "นี่เป็นเรื่องปกติธรรมดา
สรรพสิ่งในโลกนี้มีเกิดมีตาย เป็นธรรมดา" 

            ท่านอิคคิวจึงหยิบถ้วยน้ำชาที่ตนทำแตกออกมาแล้วกล่าวว่า "ถ้วยน้ำชาท่านอาจารย์
ถึงแก่วาระแล้ว"

            ใช่แล้ว ถ้วยน้ำชาที่ไม่มีชีวิต ก็ถึงคราวตายได้เช่นกัน ในชีวิตประจำวัน ไม่รู้มีสิ่งของแตก
หักไปเท่าใด ใยต้องตกใจแตกตื่น 

            ในสมัยราชวงศ์ซ่ง มีอุบาสกฮวางซันกู่ บรรลุธรรมเพียงเพราะได้ยินเสียงกบร้อง พระ
อาจารย์เซนบางรูป บรรลุธรรมเพราะเสียงเคาะเกราะ บางท่านบรรลุธรรมเพราะบังเอิญทำถ้วย
ชามข้าวตกแตก อาจารย์เซนบางรูปบรรลุธรรมเพียงเลิกคิ้วกระพริบตา
            ดังไม่กระบองกับเสียงดุของอาจารย์เซนฮวงโป บรรลุธรรมก็ฟาด ๓๐ ไม้ ไม่บรรลุธรรม
ก็ฟาด ๓๐ ไม้ ไม้กระบองก็ทำให้บรรลุธรรมได้
            เมฆลมในโลกนี้ จักรวาลนี้ ส่งเสียงซู่ซ่ากระซิบกระซาบ แสดงธรรมให้เราฟังอยู่ทุกวัน 
ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับเราว่า ฟังแล้วจะรู้แจ้งแทงตลอดหรือเปล่า?...