เป็นคนอย่าคิดว่าตัวฉลาดหลักแหลม มีกลเม็ดเด็ดพรายสูง ความจริงมนุษย์เสกสรรค์ไม่เท่า
ฟ้าลิขิต

          ไม่ว่าคุณจะมีแผนการดี มีปฏิภาณไหวพริบเป็นเลิศอย่างไร สวรรค์กะเกณฑ์ให้แล้ว บุญทำ
กรรมแต่ง บาปบุญคุณโทษมีอยู่ทุกแห่งหน มีใครบ้างที่หนีพ้นบุญกรรมได้

          ก่อนที่คิดจะเก็บเกี่ยวอย่างไร ควรคิดว่าจะเพาะปลูกอย่างไรเสียก่อน ไม่มีเหตุ ย่อมไม่มีผล
บางคนที่ร่ำรวย แต่ไม่เคยให้ทานจะร่ำรวยได้อย่างไร บางคนอยากทำอะไรแล้วราบรื่นไร้อุปสรรค
แต่ไม่เคยผูกบุญสัมพันธ์จะราบรื่นได้อย่างไร บางคนสร้างอกุศลมูล ฆ่าสัตว์ ลักขโมย มั่วโลกีย์
ย่อมได้รับผลกรรมที่ตัวก่อแน่นอนไม่ต้องสงสัยแปลกใจ

          มนุษย์ชม กลอุบายไหวพริบดี     สวรรค์จับตัวางตายตามครองธรรม
          คนเราแค่ไหวพริบดีมีกลอุบายแยบคายเท่านั้นไม่พอ การกระทำของตัวรวมถึงความรับผิด
ชอบ การผูกพยาบาทชั่วชีวิต หรือบุญกุศลชั่วลูกหลาน ทั้งนี้ล้วนเป็นผลจากบุญกรรมที่สร้างสม

          นรกอยู่ไหน? นรกอยู่ในหัวอกหัวใจเรานี่เอง จิตมีความโลภโกรธหลง ก็คือจิตเปรตนรก 
สัตว์เดรัจฉาน
          ในคัมภีร์พุทธศาสนาสอนว่า ในใจเรามีธรรมธาตุ ๑๐ ธรรมธาตุ ๑๐ คือ พระโพธิสัตว์ ปัจเจก
ยาน สาวกยาน เทวดา มนุษย์ อสูร นรก เปรต เดรัจฉาน เป็นต้น จิตใจของเราทุกคนเวียนวนไปมา
อยู่ในธรรมธาตุ ๑๐ นี้

          จิตที่เป็นฝ่ายเมตตากรุณาคือพุทธะ จิตเกิดราคาโทสะ คือเปรตนรก เมื่อจิตเกิดโมหะ 
โง่เขลา เบาปัญญา คือเดรัจฉาน 

          ฉะนั้น จึงกล่าวว่า มายา ราคะ โทสะ ดิ่งนรก ซึ่งตรง ยุติธรรม สวรรค์บรรเจิด
          จิตคนมีความยุติธรรม ซื่อตรงยุติธรรม สวรรค์วิมาน ปรากฏทันที บางคนถามว่านรกสวรรค์
อยู่ที่ไหน ตอบว่า
          หนึ่ง สวรรค์อยู่ในที่ของสวรรค์ นรกอยู่ในที่ของนรก
          สอง นรกอยู่ในมนุษย์โลกนี่เอง ที่ๆ มีความสุขสะดวกสบายคือสวรรค์ ความโศกเศร้าอกตรม
คือนรก
          สาม นรกสวรรค์ เกิดขึ้นในมโนสำนึกของเรา เมื่อนึกถึงความเมตตาคือสวรรค์ คิดถึงความ
โลภโกรธราคะโทสะ คือนรก นรกสวรรค์จึงเกิดขึ้นชั่วนึกคิดในจิตใจเรา...