ชีวิตเหมือนละครในช่วงชีวิตอันแสนสั้นเหมือนละครเช่นนี้ อย่าไปคิดเล็กคิดน้อย เอาเรื่อง
เอาราวแก่งแย่งชิงเด่น ไม่ยอมละวางให้แก่กันเลย เพราะที่สุดแล้วก็ต้องบอบช้ำด้วยกันทั้งสองฝ่าย
ทางที่ดีควรช่วยกันประคับประคอง สนับสนุนค้ำจุนกันดีกว่า.

         มีนิทานพุทธภาษิตเรื่องหนึ่งเล่าว่า เศรษฐีคนหนึ่งมีภรรยาสี่คน ในใจนึกติเตียนว่าคุณนาย
ใหญ่ เป็นอีแก่หนังเหี่ยวจึงไม่ค่อยมีใจให้นาง คุณนายสองเอาใจใส่บ้าง รักใคร่บ้างเป็นบางเวลา
แต่มีใจให้คุณนายสามเป็นพิเศษ มักซื้อข้าวของมากำนัลให้นางเสมอ คนที่เสน่หาที่สุดเห็นจะเป็น
คุณนายสี่ ถามสารทุกข์สุขดิบเอาอกเอาใจมิได้ขาด รักใคร่ปานดวงใจ วันหนึ่ง เศรษฐีรู้ตัวว่าใกล้
ถึงกาลสิ้นอายุขัย ในใจคิดว่าถ้าต้องทิ้งสมบัติพัสถานไปก็ยังพอทำเนา แต่การที่ตัวเองต้องตาย
จากไปอย่างโดดเดี่ยวเดียวดายไร้คู่เคียงกายให้รู้สึกทำใจไม่ได้ จึงอยากให้ภรรยาสุดที่รัก ตามไป
อยู่เป็นเพื่อนในปรโลกด้วยกันสักคน เขาจึงไปพูดกับคุณนายสี่สุดที่รักก่อน ผ่องพักตร์งามพริ้งดุจ
เพ็ญจันทร์ของคุณนายสี่ถึงกับถอดสีในบัดดล ปฏิเสธทันควันว่า  "ตายจริง ข้าอายุยังน้อย 
จะตายเป็นเพื่อนท่่านได้อย่างไร"
 เศรษฐีจึงจำต้องถอยฉากไปหาคนรักถัดไป เขาไปขอร้อง
คุณนายสามให้ไปปรโลกเป็นเพื่อนเขา เพื่อเห็นแก่สายใยความรักที่มีต่อกันมาหลายปี คุณนาย
สามพูดตาขวางว่า "เอ๊ะ แม้ว่าท่านจะตายไปแล้ว แต่ข้ายังเป็นห่วงสมบัติ เครื่องเพชรนิล
จินดามากมาย จะตายตามท่านไปได้อย่างไร"
     เศรษฐีจน ปัญญาต้องหันไปขอร้องคุณนาย
รอง คุณนายรองก้มหน้านิ่งคิดสักครู่แล้วพูดว่า "หลังจากท่านตายไปแล้ว ข้ายังต้องจัดงานศพ
ทำพิธีไว้อาลัยท่านอีกจิปาถะ ข้าจะตายเป็นเพื่อนท่านได้อย่างไร"
  เศรษฐีถึงกับอึ้งใบ้ไปเลย 
สุดท้ายต้องบากหน้าไปหาคุณนายใหญ่แบบสิ้นหวัง แต่ผิดคาด คุณนายใหญ่กลับตกปากรับคำ
ด้วยความยินดี เธอกล่วาว่า "ครึ่งค่อนชีวิตที่ผ่านมา ท่านได้ดูแลข้ามาตลอด สมควรแล้ว ที่ข้า
จะได้ตอบแทนคุณท่าน ข้ายินดีตายตามท่านไป"

         นัยยะของคุณนายที่สี่คือ สังขารร่างกายของคนเรายามปกติ เราจะทะนุถนอม เอาใจใส่เป็น
อย่างดี แต่สุดท้ายมันก็ทิ้งเราไป
         คุณนายสามหมายถึง ชื่อเสียง ลาภยศ ยามปกติเราจะหวงแหนมันยิ่งกว่าชีวิต แต่เมื่อกาล
กิริยามาถึงทุกอย่างล้วนว่างเปล่า
         คุณนายรองหมายถึง ญาติสนิทมิตรสหายของเรา อยู่ด้วยกันคบกันมาตลอดชีวิต เมื่อชีพดับ
ต่างคนต่างไป ทำได้ก็เพียงแสดงความอาลัย
         คุณนายใหญ่คือ จิตวิญญาณของเรา ร้อยอื่นหมื่นแสนอะไรก็เอาติดตัวไปไม่ได้ ยกเว้นกรรม
เท่านั้นที่ติดตามตัวเรา ไปทุกภพทุกชาติ เราจึงควรเร่งทำความดี ถือศีล ปฏิบัติธรรม นี่คือของจริง
ที่ควรยึดถึือ
         การบำเพ็ญจิตคือ สิ่งสำคัญเบื้องต้นที่ต้องทำ โลกีย์ ชีวิต ทรัพย์สมบัติ ได้มาเสียไป ทั้งนี้
เป็นเพียงละครฉากหนึ่งบนเวทีชีวิต...