การที่เราปฏิบัติธรรม ก็เพื่อรู้จักตนเอง เคารพตนเอง ยอมรับตัวเอง
          ทุกๆ คนมีพุทธะจริงแท้อยู่ในตัวเอง พูดกันตรงๆ ก็คือทุกคนมีพุทธภาวะ มีโพธิจิตในตัวเอง
ไม่ต้องแสวงหาสิ่งแปลกปลอมจากภายนอก เรามีกันทุกคนถ้วนหน้า

          พระพุทธมีอยู่ในตัวทุกผู้นาม ค่ำเช้าหกยามเปล่งแสงเป็นเนืองนิตย์
          นักอักษรศาสตร์ซูตงโพเคยถามอาจารย์เซนโฝอิ้นว่า
          "ในเมื่อเราถือลูกประคำ บริกรรมพระโพธิสัตว์กวนอิม แล้วพระโพธิสัตว์กวนอิมถือลูกประคำ
บริกรรมถึงใคร?"
          "บริกรรมถึงพระโพธิสัตว์กวนอิม"
          "ทำไมท่านต้องบริกรรมถึงตนเองด้วย"
          "สวดอ้อนวอนใครไม่เท่าอ้อนวอนตัวเอง"
          
          คนมักจะลืมตัวเอง มองข้ามตัวเอง ไปแสวงหาธรรมจากภายนอก แล้วจะหาหน้าตาตัวตนที่
แท้จริงของตัวเองพบได้อย่างไร

          ท่านเสนาบดีเผยซิวไปไหว้พระที่วัด เห็นบนกำแพงมีตัวอักษรภาพ เป็นรูปคนจึงถามว่า
          "ภาพวาดนี้เป็นของใคร?"
          พระในวัดตอบว่า "พระเถระเจินหยี"
          "ภาพวาดข้าเห็นแล้ว แต่ว่าพระเถระอยู่ที่ใด?"
          พระในวัดไม่รู้จะตอบว่าอย่างไร เสนาบดีถามอีกว่า "ในวัดมีพระอาจารย์เซนไหม?"
          พระตอบ "มีท่านฮวงโปซีวิ่น ดูเหมือนท่านจะรู้เรื่องเซน"
          เมื่อท่านฮวงโปออกมา เสนาบดีถามเสียงดังว่า "ภาพพระเถระข้าเห็นแล้ว แต่ตัวพระเถระ
อยู่ที่ใด?"
          ท่านฮวงโป เรียกเสียงดังทันทีว่า "เผยซิว"
          เสนาบดีเผยซิว ตกใจตอบว่า "ข้าอยู่นี่"
          ท่านฮวงโป หัวเราะแล้วพูดว่า "ตัวพระเถระอยู่นี่ ใยต้องไปแสวงหาจากที่อื่น"
          ดังนั้น เราอย่าละเลยมองข้ามตัวเอง สภาวะจิตของทุกคนต่างมีพระรัตนตรัย อันมีพระพุทธ
พระธรรม พระสงฆ์อยู่ โพธิจิตแห่งพระตถาคตเปล่งประกายแสงอยู่ในดวงจิตอยู่ตลอดเวลาทุก
เช้าค่ำ
          ๖ ชั่วยามเป็นวิธีการคำนวนเวลาในอินเดียโบราณ การคำนวนของประเทศจีนกลางคืน ๑๒ 
ชั่วโมง กลางวัน ๑๒ ชั่วโมง รวมเช้าค่ำ ๒๔ ชั่วโมง แต่ในอินเดียแบ่งตอนกลางวัน ๓ ชั่วยาม
เริ่มตั้งแต่รุ่งอรุณถึงเที่ยงวัน (ดวงอาทิตย์อยู่กลางศีรษะ) และหลังอาทิตย์ตก ๓ ชั่วยาม ดังนั้นจึง
กล่าวว่าเช้าค่ำ ๖ ชั่วยาม เปล่งประกายแสงอยู่เนืองนิตย์

          โกนคิ้วเพ่งพินิจจักพานพบ ใยต้องนอบนบพระเบื้องประจิม
          ความหมายคือ "เขาคิชกูฎอยู่ในใจเจ้าเอง ไม่ต้องไปแสวงหาที่ไหน" ต้องยอมรับตัวเอง
เคารพตัวเอง ไม่ต้องไปกราบอ้อนวอนพระท่านในพุทธเกษตรเบื้องประจิม จงรู้ว่าโพธิจิตแห่ง
ตถาคตอยู่ในจิตใจของตนเอง...