เนื้อหาโศลกกล่าวถึงราชครูฮุ่ยจง กับพระอุปัฎฐากรับใช้ที่คอยดูแลเรื่องอาหารขบฉัน ที่อยู่
หลับนอนของราชครูฮุ่ยจง เป็นเวลานานถึง ๓๐ กว่าปีแล้ว แต่ก็ยังไม่รู้แจ้งเห็นธรรมสักที ท่าน
ราชครูอยากช่วยให้เขาเกิดการรู้แจ้งบ้างในขณะปฏิบัติธรรม
         
         มีอยู่วันหนึ่ง ท่านราชครูจึงใช้กุศโลบาย โดยขณะที่พระอุปัฎฐากกำลับปฏิบัติธรรมอยู่ ท่าน
ราชครูส่งเสียงเรียกอยู่อีกด้านว่า "โอ้ พระพุทธองค์" ไม่มีเสียงตอบ ท่านราชครูเรียกอีก "โอ้ 
พระพุทธองค์" ยังคงไม่มีเสียงตอบ ท่านราชครูเรียกเสียงดังขึ้นไปอีกว่า "โอ้ พระพุทธองค์"
         พระอุปัฎฐากจึงถามว่า "ท่านราชครู ท่านเรียกใครหรือ?"
         ราชครูหัวเราะเสียงดังว่า พระพุทธองค์ ข้ากำลังเรียกท่านไง"
         เมื่อได้ฟังดังนั้น พระอุปัฎฐากถึงกับตกใจและถามด้วยความประหลาดใจว่า "ท่านราชครู ข้า
เป็นเพียงพระอุปัฎฐาก ไม่ใช่พระพุทธองค์ ท่านมาเรียกว่าข้าว่าพระพุทธองค์ได้อย่างไร"
         ท่านราชครูคิดในใจว่า เฮ้อ พระอุปัฎฐากไม่ยอมรับ ไม่ยอมเชื่อว่าตัวเองมีโพธิจิต มีพุทธภาวะ
เรียกเขาว่า พระพุทธองค์ เขายังไม่ยอมขานรับ จึงได้แต่กล่าวอย่างทอดถอนใจว่า "ต่อไปข้างหน้า
เจ้าจะเป็นผู้ทำให้ข้าผิดหวัง ไม่ใช่ข้าทำให้เจ้าผิดหวัง"
         พระอุปัฎฐากย่อมไม่เข้าใจความนัยของท่านราชครู ผ่านไปอีกหลายวัน ท่านราชครูสบ
โอกาส ก็ได้ร้องเรียก "พระพุุทธองค์" อีก ไม่มีคำตอบรับ ท่านเรียกอีก "พระพุทธองค์" พระอุปัฎฐาก
ตอบว่า "ท่านราชครู ข้าบอกท่านแล้วว่า ข้าเป็นเพียงพระอุปัฎฐากรับใช้ ไม่ใช่พระพุทธองค์"

         ท่านราชครูรู้สึกสะท้อนใจอย่างยิ่ง ที่พระผู้ปรนนิบัติท่าน ไม่อาจรับรู้ได้โดยตรง เหมือนวัวใน
นครนานกิงจูงมันเดินไปถึงนครปักกิ่ง มันยังคงเป็นวัวนานกิงเช่นเดิม ถ้าตัวเองไม่มีความเคารพ
ตัวเอง ไม่รักศักดิ์ศรีตัวเอง ไม่เชื่อมั่นตัวเอง ต่อให้คุณยกย่องเขาเป็นพระพุทธเจ้า เขาก็ไม่กล้ารับ

         เสียงเรียกชัดเจนขานรับใกล้ชิด
         เสียงที่ร้องเรียกเธอ มันช่างชัดเจนแจ่มแจ้งปานนั้น เสียงขานรับของเธอก็ควรใกล้ชิด
สนิทสนมเช่นกัน 

         ใครหนอผู้ขาดสำนึกคุณ
         อนิจจาไม่รู้ใครคือผู้ทำให้ใครผิดหวังกันแน่

         บ้านเหนือปล่อยข่าวลือบ้านใต้ ชวนให้บ้านเคียงยิ้มเย้ยหยัน
         คนบ้านเหนือเอาเรื่องของคนบ้านใต้ไปปล่อย ใส่สีตีข่าว คนบ้านเดียวกันไม่ดูแลเอาใจใส่กัน
กลับชักจูงให้เกิดการทะเลาะเบาะแว้ง ย่อมตกเป็นที่ครหาเยาะเย้ยถากถางจากผู้คน

         ฉะนั้น สำหรับผู้ปฏิบัติเซน ผู้บำเพ็ญธรรม สิ่งสำคัญคือ ดูแลเรื่องของตัวเองให้ดี ต้องเคารพ
ศรัทธาดูแลโพธิจิตของตัวเองให้ดี...