คนเราเมื่ออยู่บนโลกใบนี้ อย่าปล่อยให้ความเสื่อม ๕ แปดเปื้อน ความเสื่อม ๕ ประกอบด้วย
เสื่อมเพราะทิฐิ เสื่อมเพราะกิเลส ความเสื่อมของสัตว์ ความเสื่อมแห่งอายุ และความเสื่อมแห่ง
กัลป์

         เราควรทำตัวเหมือนดอกบัวที่งอกงามในโคลนตม แต่ไม่ถูกความสกปรกของโคลนตม
แปดเปื้อน เหมือนทองคำที่ถูกหลอมในเปลวเพลิงกลับเปล่งประกายแวววาว เหมือนพระกษิติครรภ
โพธิสัตว์ที่ตั้งมหาปณิธานในนรกภูมิว่า "จะโปรดสรรพสัตว์" ผู้มีธรรมะ แม้อยู่ในที่อึกทึกครึกโครม
ก็สามารถปฏิบัติธรรมได้ คนเราอย่าไปโทษโชคชะตาวาสนา อย่าโทษสิ่งแวดล้อม ทั้งหมดขึ้นอยู่
กับการกระทำของเรา ขอเพียงมีใจ ไม่ต้องกลับว่าปณิธานที่ตั้งไว้จะไม่สำเร็จ

         หนังสัตว์หัวเขา ขอมาโลกมนุษย์
         คนที่จิตเป็นโพธิ มีปณิธานแห่งความกรุณา ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งสิ้น ต่อให้ต้องมีหนังเป็นขน
มีเขาบนหัว ก็จะขอมาเกิดในโลกมนุษย์นี้ ดังคำที่ว่า
         "ขอเพียงสรรพสัตว์ได้หลุดพ้นจากความทุกข์ ไม่ขอแสวงหาความสุขเพื่อตนเอง"

         บัวอุบลเบ่งบานในกองเพลิง
         ดอกบัวอุบลหรือบัวขาบ เป็นดอกไม้อินเดีย มีกลิ่น หอมเย็น อ่อนช้อยสวยงามมาก เหมือน
ดอกกล้วยไม้ที่เติบโตในหลืบเขา ต่อให้ตกอยู่ในกองเพลิง บัวอุบลก็ไม่กลัว การปฏิบัติเซนไม่
จำเป็นต้องเป็นป่าเขาลำธาร ถ้าแม้นดับซึ่งไฟรุ่มร้อนในดวงจิตย่อมเย็นสบาย

         หยาดพิรุณท่ามกลางทะเลทุกข์
         ในทะเลแห่งความทุกข์ เราต้องเป็นเหมือนน้ำทิพย์ธรรม ประพรมหยาดพิรุณแห่งสรรพสัตว์
สรรพชีวิต อย่ากลัวความทุกข์ อย่ากลัวคำนินทาว่าร้าย ขอเพียงความจริงใจไม่ดับมอด พุทธะ
สามารถบรรลุได้ทุกที่ เฉกเช่นพระพุทธองค์ทรงตรัสรู้ท่ามกลางความเสื่อ ๕

         อวิชชาบรรพดลสายอัสนี
         ภูเขาแห่งอวิชชา เปรียบความทุกข์ความวิตกกังวล เหมือนเขาสูง ล้มไม่ลง ปราบไม่ราบ 
เมื่อเผชิญกับภูเขาแห่งความมืดบอด ตัวเองต้องเป็นสายฟ้า ต้องสามารถสั่นสะเทือนสรรพสัตว์
ให้รีบตื่นจากการหลับไหล 

         ชีวิตนี้สั้นนักเราต้องเร่งตั้งจิต ตั้งปณิธานที่จะสร้างธรรมสถาน ส่งเสริมพระศาสนา ทำลาย
กองทัพมาร ฝ่าฟันเพื่อบรรลุอรหัตผล
         ขอเพียงเราตั้งจิตเป็นหนึ่งเดียว มรรคผลย่อมต้องบรรลุเป็นแน่แท้....