สระน้ำบ่อน้ำบ่อน้อยดั่งกระจกเงา แสงรุ้งเมฆหมอกลอยล่องไป

            บนผิวน้ำในสระ สะท้อนให้เห็นทั้งแสงแดด เงา พระจันทร์ และก้อนเมฆ ในคัมภีร์
อวงตังกสูตร มีโศลกบทหนึ่งกล่าวว่า 
           พระโพธิสัตว์ใสเย็นดุจพระจันทร์เบื้องบน มักท่องไปทั่วสุดรอบขอบจักรวาลแห่งสุญญตา พระจันทร์แห่งโพธิจะมาปรากฏหน้าสรรพสัตว์ผู้มีจิตสะอาดบริสุทธิ์ 

           ความหมายคือพระโพธิสัตว์เป็นพระจันทร์ใสลอยสูงเด่นอยู่บนฟ้ากว้าง น้ำแห่งทะเลจิตของ
สรรพสัตว์ ถ้าใสสะอาดไร้สิ่งแปดเปื้อนแล้วละก็ ย่อมสะท้อนแสงจันทร์แห่งโพธิออกมาให้เราเห็น 
แต่ถ้าจิตใจของสรรพสตัว์ไม่บริสุทธิ์ จิตมัวหมองแปดเปื้อน แสงสว่างย่อมไม่ปรากฏชัด โพธิย่อม
ไม่ปรากฏให้เห็น

           ธาราไฉนเจ้าจึงใสดังจำนง

           ทำไมจิตใจของผู้ปฏิบัติธรรมจึงใสสะอาดเช่นนั้นเล่า เพราะจิตใจมนุษย์เหมือนน้ำในสระ ซึ่งมีความใสสะอาดเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ขอเพียงให้มีน้ำจากต้นน้ำไหลหลั่งมา เหมือนต้นไม้มี
รากน้ำมีต้นน้ำ เพียงแต่น้ำในก้นบึ้งจิตใจบริสุทธิ์และปล่อยให้น้ำที่ใสสะอาดเอ่อท้นออกมามิได้ขาด น้ำในสระก็จะคงความใสสะอาดอยู่เสมอ 

            อะไรคือ “น้ำเป็น” ในจิตใจเรา 
           ปัญญานั่นไง ความใสสะอาด ความเมตตากรุณา ความละอาย ความสำนึกผิด ความศรัทธา 
และสมาธิที่มีอยู่ในจิตใจเรานั่นเอง ถ้าภายในจิตใจของคุณสามารถปล่อยให้ปัญญาความ
เมตตากรุณา ความใสบริสุทธิ์ โพธิจิต ความสำนึก ความละอาย ศรัทธา สมาธิ เป็นต้น ซึ่งเสมือน 
“น้ำเป็น” ในจิตใจเรา ปล่อยให้มันหลั่งไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย จิตใจของคุณก็จะใสสะอาด
งดงามเป็นที่สุด 

            แสงรุ้งเมฆหมอกลอยล่องไป 
            คุณย่อมมีจิตใจที่มีอิสระเสรี  ปลอดโปร่งโล่งสบายเป็นธรรมดา...