ฉันอาหารล้างบาตรอาจารย์สั่ง ก้นบึ้งดวงจิตขานรับในฉับพลัน
         ศิษย์เซนในอดีต มักนิยมเดินทางไปตามสำนักเซน เพื่อขอความรู้ในทางธรรม ซึ่งอาจารย์
เซนก็ไม่ได้สอนพุทธธรรมอะไรกับพวกเขามากนัก แต่มักจะเรียกใช้แรงงานพวกเขา เช่นอาจารย์
เซนเทียนฮวางเต้าอู้ เวลามีพระมาขอความรู้ฝากตัวเป็นศิษย์ ท่านก็จะเรียกให้ไป "กวาดพื้น"
"ล้างชาม" "ไปฉันข้าว"

         ศิษย์เซนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจวัตถุประสงค์ในการสอนของท่าน สงสัยข้องใจว่าตนมาขอความรู้
ในทางธรรม ทำไมอาจารย์ไม่สอนอาจารย์ของเซน กลับให้เขาไปทำงานจิปาถะ จึงมีศิษย์ผู้หนึ่ง
มาขอลากับอาจารย์เซน

         อาจารย์เซนเทียนฮวางตอบว่า "เจ้าเข้าใจผิดแล้ว ทุกวันเวลาเจ้ายกน้ำชามา ข้าก็ฉัน เจ้ายก
มือไหว้ข้า ข้าพยักหน้าตอบรับ ข้าสนทนาธรรมกับเจ้าทุกเวลานาที"

         มีศิษย์เซนอีกรูปหนึ่ง ออกบวชติดตามพระอุปัฏฐากรับใช้พระอาจารย์เซนเหนี่ยวเคอ มาเป็น
เวลา ๑๖ ปี มีอยู่วันหนึ่งได้เข้ามาขอลากับอาจารย์ เพราะอยากไปศึกษาธรรมที่สำนักอื่น
         อาจารย์เซนเหนี่ยวเคอถามว่า "ศึกษาธรรม ทำไมต้องไปที่อื่น ที่ข้าก็มีเช่นกัน"
         ศิษย์ตอบว่า "ตลอดเวลา ๑๖ ปีมานี้ ศิษย์ไม่เคยได้ยินท่านสอนสั่งธรรมเลย ธรรมะของท่าน
อยู่ที่ไหน?"
         อาจารย์เซนเหนี่ยวเคอหยิบเศษผงผ้าที่เปื่อยยุ่ยบนจีวรที่ท่านนุ่งห่มบนตัวยื่นให้ แล้วพูดว่า
"นี่ไม่ใช่ธรรมะหรือ?" ศิษย์ที่รับใช้ท่าน จึงรู้แจ้งบรรลุธรรมในบัดเดี๋ยวนั้น 

         เศษผงผ้าที่เปื่อยยุ่ยหยิบมือหนึ่ง ไม่ใช่ได้มากันง่ายๆ หากแต่ต้องปฏิบ้ติอย่างเอกอุ สั่งสม
ประสบการณ์ชีวิตมาตลอด ๑๖ ปี 

         อาคันตุกะเซนอิ่มเอมในวันนี้ ตระหนักรู้ทางธรรมบ้างไหมหนอ
         คนหนุ่มสาวสมัยนี้ มีอาการเหมือนกันคือ ไม่มีความตั้ง่ใจ ไม่มีพลังอึด ไม่อดทน ศึกษาธรรม
แต่ไม่ทนต่อการทดสอบ 

         ธรรมะ อยู่ในจิตใจเราๆ ท่านๆ พบได้ในชีวิตประจำวัน ไม่ต้องจำเพาะเจาะจง และไม่เรียกร้อง
ความรวดเร็ว แบบเปิดปุ๊บติดปั๊บ ขอเพียงคุณมีความตั้งใจ ใช้ความเมตตากรุณา ใช้สำนึกคุณใน
การศึกษาธรรม ทำความเข้าใจเซน การรู้แจ้งเห็นจริงจะปรากฏอยู่ตรงหน้าคุณในบัดดล...