ร่องรอยคนโบราณบนทางกรวด
          บนหนทางเก่าแก่นับพันปี มีอะไรเป็นร่องรอยที่คนโบราณก้าวย่างผ่านมาบ้าง ปวงพุทธะ
โพธิสัตว์ทรงปฏิบัติธรรมบรรลุมรรคผลได้อย่างไร นักปราชญ์เมธีโบราณ ท่านสำเร็จเป็นผู้รู้
มีคุณธรรมได้อย่างไร 
          พระอารยบุคคลโบราณ ผู้มีคุณธรรมในพุทธศาสนาคือแม่แบบ คือผู้รู้ผู้ผ่านชีวิตมาก่อนเรา
หลักคุณธรรมของพระอารยบุคคลโบราณ หมายถึงความกล้าหาญ มีพลังชีวิต สามารถทำในสิ่งที่
ทำได้ยาก สามารถทนต่อความทุกข์ที่อดทนอดกลั้นได้ยาก ถ้าทนต่อความทุกข์ที่ทนได้ยากไม่ได้
แล้วจะเป็นคนเหนือคนได้อย่างไร 
          คนโบราณตั้งจิตปรารถนา ตั้งโพธิจิต ตั้งเมตตา กรุณาจิต ทำอย่างจริงจัง ตั้งใจ ถ้าเธอกล้า
ตั้งจิตได้เช่นนี้ เธอก็คืออารยบุคคลผู้มีคุณธรรม

          แหงนคอตั้งสูงเสียดฟ้ายามใกล้ชิด
          หน้าผาที่สูงชันตั้งตระหง่านนับหมื่นฟุต ดูเคว้งคว้างน่าหวาดเสียว เธอกล้าก้าวกระโดดข้าม
ไปไหม เธอกล้าถือเอาการดับสูญแตกสลายเป็นสรณะหรือเปล่า ถ้าเธอไม่เข้าใจสัจธรรมแห่ง
ความว่าง คิดว่าถ้ากระโดดลงไปแล้วเท่ากับสูญสิ้นทุกสิ่ง นั่นเป็นความคิดที่น่ากลัว 
          เพราะความจริง ความว่างคือความว่าง เธอต้องไม่กลัวกับความว่างอันเล็กน้อยนั้น จึงจะได้ครอบครองสิ่งนับหมื่นนับพัน
          ความว่างเหมือนคบเพลิงใหญ่ สามารถเผาทำลายความเพ้อฝัน ความยึดมั่นถือมั่นของเรา
ถ้าไม่กลัวเจ้าคบเพลิงนี้ แต่ปล่อยให้แสงสว่างสาดส่องทั่วปฐพี ชีวิตนี้ยังจะมีอะไรที่เป็นปัญหาอีก

          พระจันทร์ฉายสุกสกาวอยู่เป็นนิจ
          พระจันทร์ออกมาแล้ว ความมืดมิดถอยฉาก เปรียบเหมือนจิตใจเราที่สว่างวาบ แสงสว่าง
แห่งโพธิปรากฎ ความไม่รู้จะถอนตัวออกไป แสงจันทร์ในจิตใจของเราสาดส่องออกมาขับไล่
ความมืดมิด ยามนั้น ความดำมืด ความผิดถูก ความทุกข์วิตกจริต จะห่างไกลเราออกไป

          มิพักต้องถามทิศตะวันออกหรือตก
          ถ้าสามารถดึงความสว่างไสวของปัญญาแห่งโพธิเผยออกมาให้เห็น เธอก็จะไม่เป็นคนจุกจิก
คอยคิดเล็กคิดน้อย ไม่แบ่งฝ่ายแบ่งข้าง การทำอะไรก็ตาม ขอเพียงก้มหน้าตั้งใจทำไป ไม่ถามถึง
ผลตอบแทน ก้าวย่างตามรอยเท้าของนักปราชญ์สัตตบุรุษ เดินหน้าไปอย่างอาจหาญ ไม่ต้องกลัว
ว่าจะไปไม่ถึงวิสุทธิเกษตรสุขาวดีแห่งชีวิตในที่สุด...